ابزار رایگان
محاسبه دنگ
اسم هر نفر و مبلغی که پرداخت کرده را وارد کن. سهم هرکس، بدهکار و طلبکار، و کوتاهترین راه تسویه را با کمترین تعداد پرداخت میگیری.
سهم هر نفر
— تومان
کل هزینه
—
تعداد نفرات
—
تسویه: چه کسی به چه کسی بدهد
دنگ چطور حساب میشود؟
تقسیم هزینهٔ مشترک دو مرحله دارد و معمولاً مرحلهٔ دوم است که آدمها را گیج میکند. مرحلهٔ اول ساده است: کل خرج را جمع میزنی و بر تعداد نفرات تقسیم میکنی تا سهم هر نفر به دست بیاید.
مرحلهٔ دوم این است که پرداختها معمولاً نامساوی بودهاند. برای هر نفر مانده را حساب میکنی:
مانده هر نفر = آنچه پرداخت کرده − سهم او
ماندهٔ مثبت یعنی طلبکار است و ماندهٔ منفی یعنی بدهکار. جمع همهٔ ماندهها همیشه صفر میشود؛ اگر نشد، یعنی جایی در جمع خرجها اشتباه کردهای.
کمترین تعداد پرداخت برای تسویه
اینکه هر بدهکار به هر طلبکار جداگانه پول بدهد، تعداد پرداختها را بیدلیل زیاد میکند. روش بهتر این است که هر بار بزرگترین بدهکار را به بزرگترین طلبکار وصل کنی و کمترین مقدار بین آن دو را جابهجا کنی. با این کار تعداد پرداختها هیچوقت از «تعداد نفرات منهای یک» بیشتر نمیشود.
یک مثال
چهار نفر به سفر رفتهاند. علی ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ تومان، مریم ۴۵۰٬۰۰۰ و رضا ۳۵۰٬۰۰۰ خرج کردهاند و سارا چیزی نداده است. کل خرج میشود ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان و سهم هر نفر ۵۰۰٬۰۰۰ تومان. پس علی ۷۰۰٬۰۰۰ طلبکار است و سارا ۵۰۰٬۰۰۰، رضا ۱۵۰٬۰۰۰ و مریم ۵۰٬۰۰۰ بدهکار. با روش بالا کل ماجرا با سه پرداخت تسویه میشود و هر سه هم به علی.
چند نکته که دعوا را کم میکند
- وسط سفر تسویه نکنید. هر تسویهٔ نیمهکاره حسابها را دوباره درهم میکند. بگذارید هر خرج با نام پرداختکنندهاش ثبت شود و آخر کار یک بار همهچیز حساب شود.
- هزینههایی که همه در آن شریک نیستند را جدا کنید. اگر شامی را فقط چهار نفر از شش نفر خوردهاند، آن هزینه باید بین همان چهار نفر تقسیم شود نه شش نفر. این ماشینحساب یک صندوق مشترک را بهطور مساوی پخش میکند؛ برای هزینههای با شرکتکنندهٔ متفاوت باید هر قلم را جدا حساب کنی.
- عدد گرد شده را جدی نگیرید. تقسیم مساوی تقریباً همیشه اعشار میدهد و سهمها به نزدیکترین تومان گرد میشوند، پس ممکن است چند تومان اختلاف ببینی.
وقتی گروه ادامهدار است
این محاسبه برای یک سفر یا یک شام عالی است، ولی خانهٔ مشترک و گروه دوستانهای که ماهها خرج مشترک دارند چیز دیگری میخواهد: هر هزینه با شرکتکنندههای خودش، تاریخچهای که پاک نشود، و ماندهای که همیشه بهروز باشد. بخش دنگ در جیب دقیقاً همین است — گروه میسازی، هر خرج را با هر کسی که در آن شریک بوده ثبت میکنی و ماندهها خودشان بهروز میمانند.
سؤالهای پرتکرار دربارهٔ محاسبه دنگ
دنگ یعنی چه و چطور حساب میشود؟
دنگ یعنی سهم هر نفر از یک هزینهٔ مشترک. سادهترین حالتش این است که کل خرج را بر تعداد نفرات تقسیم کنی، ولی مسئلهٔ واقعی جای دیگری است: معمولاً پرداختها نامساویاند — یکی بنزین داده، یکی شام حساب کرده، یکی هیچ. برای همین باید سهم هر نفر را از پرداختیاش کم کنی تا بدهکار و طلبکار مشخص شوند.
چطور کمترین تعداد پرداخت را برای تسویه پیدا کنم؟
اول برای هر نفر «پرداختی منهای سهم» را حساب کن؛ عدد مثبت یعنی طلبکار و منفی یعنی بدهکار. بعد بزرگترین بدهکار را به بزرگترین طلبکار وصل کن و کمترین مقدار بین آن دو را جابهجا کن، و همین کار را تکرار کن. این روش تضمین میکند تعداد پرداختها هیچوقت از تعداد نفرات منهای یک بیشتر نشود — همان کاری که این ابزار خودکار انجام میدهد.
اگر بعضی نفرات در همهٔ هزینهها شریک نباشند چه؟
این ماشینحساب یک صندوق مشترک را بین همهٔ اعضا بهطور مساوی تقسیم میکند. اگر هزینهها گروههای شرکتکنندهٔ متفاوتی دارند — مثلاً شام را فقط چهار نفر از شش نفر خوردند — باید هر هزینه سهمبندی جداگانه داشته باشد. این همان جایی است که تقسیم دستی از کار میافتد و بخش «دنگ» در برنامهٔ جیب هر هزینه را با شرکتکنندههای خودش نگه میدارد.
تقسیم هزینهٔ سفر گروهی را چطور مدیریت کنم؟
قاعدهٔ عملی این است که در طول سفر هیچکس تسویه نکند و فقط هر خرج با نام پرداختکنندهاش ثبت شود. تسویهٔ وسط راه باعث میشود حسابها دوباره درهم شود. آخر سفر یک بار همهٔ پرداختها را وارد کن و بگذار محاسبه بگوید چه کسی به چه کسی چقدر بدهد.
اگر عددها به تومان رُند نشوند چه کنم؟
تقسیم مساوی تقریباً همیشه به عدد اعشاری میرسد. این ابزار سهمها را به تومان کامل گرد میکند و تومانهای باقیمانده را یکییکی بین نفرات پخش میکند، طوری که جمع سهمها دقیقاً برابر کل خرج شود. به همین دلیل پرداختهای تسویه تا آخرین تومان با هم جور درمیآیند و هیچ طلبی بیصاحب نمیماند.
این را هر ماه دستی حساب نکن
جیب شیفتها، اقساط و حقوقت را خودش پیگیری میکند و همین محاسبهها را زنده نگه میدارد — رایگان و آفلاین.